NURANİ

sif. [ər.]
1. Nurlu, işıqlı, aydın.
2. məc. Hörmətli, hörmətə layiq, müqəddəs simalı, üzündən nur yağan. Nurani qoca. – Bahadır o nurani kişini unutsa da, özünün bu qədər gücsüz qələmə verilməyinə razı olmadı. M.Hüseyn. [Buğac:] Burada bihuş yatarkən, ağsaçlı, ağsaqqallı nurani bir pir, .. mənə meydanda ad verən o qoca ozan gözümə göründü. M.Rzaquluzadə.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

NURANİ прил. 1. лучезарный (полный света, сияния, блеска) 2. благообразный (приятный на вид, внушающий уважение своей наружностью). Nurani qoca благообразный старик ətraflı

Azərbaycanca-ingiliscə lüğət

NURANİ s. 1. şair. radiant, resplendent; 2. noble-looking, fine-looking; (i.s. ətraflı

Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında işlənən ərəb və fars sözləri lüğəti

NURANİ ə. 1) işıqlı, nurlu; 2) m. hörmətə layiq (qoca adam haqqında). ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan