[lat.]
1. B a x obyektivlik 2-ci mənada.
2. İctimai həyatdakı hadisələrə onları passiv surətdə qeyd etmək və beləliklə də onların zəruri olduğunu təsdiq etməyə və doğrultmağa aparıb çıxaran münasibət.
← OBYEKTİVCƏSİNƏ

zərf Qərəzsizcəsinə, bitərəfcəsinə. Obyektivcəsinə təhqiqat aparmaq.

OBYEKTİVLİK →

is. 1. Bir şeyin şüurdan asılı olmayaraq müstəqil bir obyekt kimi mövcud olması.