RABİTƏÇİ


1. is. Rabitə (2-ci mənada) işçisi. Rabitəçilərin yarışı. // Orduda: rabitə hissəsində xidmət edən şəxs. Rabitəçilərin təlimi. Rabitəçilərin igidliyi.
2. Sif. mənasında. Orduda: başqa hərbi hissələrlə və ya adamlarla əlaqə yaradan, həmin əlaqəni həyata keçirən. Rabitəçi təyyarə. Rabitəçi əsgər. – [Kəyan] rabitəçisini (is.) Qulamın dalınca göndərmişdi. Ə.Əbülhəsən.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

RABİTƏÇİ 1. связист; 2. связной; ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

RABİTƏÇİ I сущ. 1. связист, связистка: 1) тот или та, кто обслуживает средства связи; работник связи 2) воен. ətraflı

Azərbaycanca-ingiliscə lüğət

RABİTƏÇİ i. 1. communications engineer, postal and telecommunications worker; 2. hərb. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan