SABİTQƏDƏM

sif. [ər.] Sözünün, fikrinin, vədinin üstündə möhkəm duran, sözündən, vədindən dönməyən; səbatlı, möhkəm. Zahid, ramazanda mənə bu tövbəni verdin; Get, başın üçün, tövbədə sabitqədəməm mən. S.Ə.Şirvani. Mən öz əhd-peymanımda möhkəm və sabitqədəməm. M.F.Axundzadə. Sabitqədəm olsaydı əgər yari-vəfadar; Aşiq dəxi qaçmazdı bəladan, dayanardı. M.Ə.Sabir.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

SABİTQƏDƏM прил. постоянный (верный, не изменчивый, твердый во взглядах, поступках, привычках) ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan