f. Tabaq kimi enli – yastı olmaq; açmaq. Vaxt yetişib vədə çatanda, qızılgül kolları da düymələnib qönçələnir, sonra tabaqlanıb açır, bağçanın təmtərağını artırırdı. S.Rəhimov. Baharın elə vaxtı idi ki, adam iki göz də satın alıb, açılan çiçəyə, tabaqlanan (f.sif.) güllərə baxmaq istəyirdi.. B.Bayramov.
← TABAQLANMA

“Tabaqlanmaq”dan f.is.

TABAN →

is. [fars.] köhn. Parlaq, parıldayan, işıqlı.