Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

TABAN

is. [fars.] köhn. Parlaq, parıldayan, işıqlı.
← TABAQLANMAQ

f. Tabaq kimi enli – yastı olmaq; açmaq. Vaxt yetişib vədə çatanda, qızılgül kolları da düymələnib qönçələnir, sonra tabaqlanıb açır, bağçanın təmtərağını artırırdı.

TABASARANLAR →

cəm Dağıstanın Tabasaran və Xiv rayonlarında yaşayan, iberQafqaz dillərinin ləzgi qrupuna daxil olan bir dildə danışan kiçik xalq və bu xalqa mənsub adamlar.

Həmin söz digər lüğətlərdə: