TABAŞİR

is. [fars.] Kimya, rezin və s. sənaye sahələrində işlədilən yumşaq ağ əhəngdaşı. // Həmin əhəngdaşının yazmaq, bir şeyi ağartmaq və s. üçün işlədilən parçası, tozu və ya məhlulu. Divarı tabaşirlə ağartmaq. – Semyonov lövhədə tabaşirin saat mexanizmi kimi ahəngdar şəkildə taqqıldamasından dərsin necə keçdiyini müəyyənləşdirərdi. İ.Şıxlı. ◊ Tabaşir dövrü geol. – mezozoy erasının üçüncü geoloji dövrü.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

TABAŞİR I сущ. мел: 1. мягкий белый известняк, применяемый в химической, резиновой и др. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan