TƏBƏQƏ₁

is. [ər.]
1. Bir şeyin başqa bir şeyin üstünü örtən kütləsi və ya hissəsi; qat, lay. Buz təbəqəsi. Hava təbəqəsi. – Qarın nazik təbəqəsi qırova bənzəyirdi. M.Hüseyn. Havaya qatı bozumtul toz təbəqəsi qalxırdı. Ə.Əbülhəsən.
2. Adamların, əhalinin, cəmiyyətin öz ictimai, mədəni və s. əlamətlərinə görə yekcins olan hissəsi. Əməkçilərin qabaqcıl təbəqəsi. Yoxsul təbəqə. – [Məmməd:] ..Qızım Nərgizxanımı varlı yerə ərə vermə, çünki o təbəqə çox nanəcib olur. “Aşıq Qərib”.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

TƏBƏQƏ 1. слой, прослойка, пласт, ярус; 2. лист; ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

TƏBƏQƏ 1 сущ. 1. слой: 1) пласт чего-л., лежащий в ряду других пластов или покрывающий какую-л. ətraflı

Azərbaycanca-ingiliscə lüğət

TƏBƏQƏ i. 1. layer, section; 2. (həm də geol.) stratum (pl. ətraflı

Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında işlənən ərəb və fars sözləri lüğəti

TƏBƏQƏ TƏBƏQƏ1 ə. 1) qat, lay; 2) cəmiyyətin ictimai, mədəni və b. xüsusiyyətlərinə görə həmcins hissəsi. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan