TƏBİƏTƏN

zərf [ər.] Xilqətcə, fitrətən, yaradılışında. [Fərman] təbiətən diribaş yaranmışdı. Ə.Sadıq. // Ba x təbiətcə. Şirzad bilirdi ki, Rüstəm kişi təbiətən məğlub olmağı, ikincilər cərgəsində oturmağı, dalda qalıb ayağını sürüməyi sevmir. M.İbrahimov. İsmayılzadə təbiətən diplomatik hiylələrə yad bir adamdı. M.Hüseyn.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

TƏBİƏTƏN нареч. по природе, по натуре, по характеру, по нраву. O, təbiətən həssas adam idi по природе он был чутким человеком ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan