TOĞLUBAŞI

sif. dan. Tikintiyə yaramayan əyri-üyrü, kələ-kötür daş. Bəziləri paya kəsib hazırlayır, çayın içinə salınmış iri daşların dalına sancıb şəl basır və böyürlərinə toğlubaşı daşlardan töküb, çayın ağzını əkinlərin üzərindən azdırırdılar. Ə.Vəliyev. // İs. mənasında. Toğlubaşıdan divar olmaz.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

TOĞLUBAŞI разг. I прил. нестандартный, шероховатый, неровный, негладкий, с резкими выступами (о камне) II сущ. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan