[lat.]
1. tar. Qədim Romada müxtəlif vəzifəli şəxslərin adı. Xalq tribunu. Hərbi tribun.
2. Görkəmli natiq və publisist olan ictimai xadim; natiq. İnqilab tribunu.
← TREST

[ing.] 1. Bir sahənin bir neçə müəssisəsinin birləşməsi, habelə belə birləşmənin mərkəzləşdirilmiş idarəsi, aparatı.

TRİBÚNA →

[fr. tribune, əsli lat. tribunal] 1. Stadionlarda, meydançalarda camaat, tamaşaçılar və ya parad qəbul edənlər, nümayişi təbrik edənlər və b.