UCLUQ

is. Bir şeyin ucuna keçirilən, taxılan, geydirilən adətən konusşəkilli qalpaqcıq. Karandaş ucluğu. Mərmi ucluğu.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

UCLUQ сущ. наконечник (колпачок, надеваемый на конец чего-л. или приделанный к концу чего-л.). Qələmin ucluğu наконечник ручки ətraflı

Azərbaycan dilinin sinonimlər lüğəti

UCLUQ tiyəlik ətraflı
UCLUQ sivrilik — təpəlik ətraflı
UCLUQ sonluq — axırlıq — qurtaracaqlıq ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan