zərf Üç-üç, üçər-üçər. Adamlar dəstə-dəstə – üçbir, beşbir bağda gəzir, söhbət edirdilər. M.İbrahimov. İndi tez-tez sağsağana, qarğaya, tək-tək, ikibir, üçbir uçuşan göyərçinlərə rast gəlirik. M.Rzaquluzadə.
← ÜÇBƏNDLİ

sif. ədəb. Üç bənddən ibarət olan. Üçbəndli şeir.

ÜÇBUCAQ(LI) →

1. is. Üç bucağı olan həndəsi cisim, üçkünclü cisim.