1. is. Üç bucağı olan həndəsi cisim, üçkünclü cisim. Ax! Bu dəmir ağaclar; Həndəsi üçbucaqlar; Dünyanın o başını; Çəkib evlərə bağlar... B.Vahabzadə.
2. sif. Üç bucağı olan. Üçbucaqlı fiqur.
← ÜÇBİR

zərf Üç-üç, üçər-üçər. Adamlar dəstə-dəstə – üçbir, beşbir bağda gəzir, söhbət edirdilər.

ÜÇÇARXLI →

sif. Üç çarxı (təkəri) olan. Üççarxlı uşaq velosipedi.