ÜFUNƏTLİ

sif. Pis iy verən, pis qoxulu, üfunət yayan, pis iyli. [Həsən] həyətdə paslı tənəkələr arası ilə keçib, üfunətli pilləkənə yanaşdı. Çəmənzəminli. Tahirzadə tozlu, üfunətli yerlərdən keçərək daş döşəməli yoxuş küçə ilə dikləndi. Mir Cəlal.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

ÜFUNƏTLİ зловонный, вонючий, смрадный ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

ÜFUNƏTLİ прил. смрадный: 1. испускающий смрад; зловонный, вонючий. Üfunətli meyidlər смрадные трупы 2. ətraflı

Azərbaycan dilinin antonimlər lüğəti

ÜFUNƏTLİ ÜFUNƏTLİ – ƏTİRLİ Bu üfunətli mühitdən qurtarmağınız qeyri-mümkündür (M. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan