ÜSLUB

is. [ər.]
1. Yazıçının, rəssamın, heykəltəraşın, memarın, bəstəkarın və b.-nın yaradıcılığında özünü göstərən əsas ideyabədii xüsusiyyətlərin, fərqlənmə əlamətlərinin vəhdəti; stil. Romantik üslub. Qotik üslub. – Bir tərəfdə ərəb üslubunda yapılmış bir köşk, ötəki tərəfdə Şərq bazarı, qarşısında uzunsaçlı dərviş qəsidə oxuyur. Çəmənzəminli. // Ümumiyyətlə, üsul, tərz.
2. Hər hansı bir yazıçı və ya bədii əsər, cərəyan, janr üçün səciyyəvi olan dil və nitq vasitələrindən istifadə üsullarının məcmusu; hər hansı bir yazıçının, əsərin dil və ifadə üsulu. Qəzet üslubu. Felyeton üslubu. Nağıl üslubu. // Nitqin sintaktik və sözlərin işlənmə formalarına uyğun olaraq qurulması. Üslub səhvləri. Öz əsərinin üslubu üzərində işləmək. Məqalənin üslubunu düzəltmək.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

ÜSLUB I сущ. стиль: 1. совокупность признаков, характеризующих искусство определённого времени и направления или индивидуальную манеру художника. ətraflı

Azərbaycanca-ingiliscə lüğət

ÜSLUB I. i. style; yüksək ~ elevated style; Onun gözəl üslubu var He / She has a good style II. s. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan