ÜSULLU


1. sif. Ehtiyatlı, ehmallı, üsulla, ehtiyatla işgörən, hərəkət edən. Üsullu adam. Üsullu hərəkət.
2. B a x üsulluca. [Hacı Murad:] Ay ayı oğlu ayı, üsullu tərpənə bilmirsən? S.S.Axundov.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

ÜSULLU, ÜSULLUCA тихонько, потихоньку, бережно, осторожно ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

ÜSULLU разг. I прил. осторожный. Üsullu adam осторожный человек, üsullu hərəkət осторожные действия II нареч. ətraflı

Azərbaycan dilinin sinonimlər lüğəti

ÜSULLU astaca — yavaşca — ehtiyatla ətraflı

Azərbaycanca-ingiliscə lüğət

ÜSULLU I. s. methodical, orderly II. z. 1. methodically, 2. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan