VACİBAT

is. [ər. “vacib” söz. cəmi] köhn. Din və köhnə adab baxımından yerinə yetirilməsi və ya riayət edilməsi vacib olan işlər. // Ümumiyyətlə, çox vacib olan şey. İnsan üçün gəzmək vacibatdandır. H.Zərdabi.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət

VACİBAT сущ. устар. необходимость ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan