bax vacib. [Salman bəy:] Bu gecə saat birəcən yazmışam, genə qurtara bilməmişəm. Hamısı vacibli kağızlardı. N.Vəzirov.
← VACİBAT

is. [ər. “vacib” söz. cəmi] köhn. Din və köhnə adab baxımından yerinə yetirilməsi və ya riayət edilməsi vacib olan işlər.

VACİBLİK →

is. Yerinə yetirilməsi vacib, məcburi olma; lazımlıq, labüdlük.