VÜQU

[ər.] köhn. Vaqe olma, baş vermə. Hadisati-mütənəvviənin vüquundan sonra, Məhəmməd şah Səfəvi səltənəti öz oğlu Şah Abbasi-Əvvələ təslim etdi. M.F.Axundzadə. Bir qadın da .. ətrafında vüqu bulan hər bir şeyə gözaltı baxıb diqqət yetirirdi. B.Talıblı.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında işlənən ərəb və fars sözləri lüğəti

VÜQU VÜQU’ ə. 1) hadisə, vaqiə; 2) əmələ gəlmə, baş vermə; 3) düşmə. Vüqui-hal hadisənin, işin gedişi. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan