sif. Yabası olan, əlində yaba tutmuş. Belli, dəhrəli, yabalı, külünglü, kürəkli adamlar bir-birinə qarışmışdılar. Ə.Vəliyev.
← YABALATMAQ

icb. Yaba ilə yığdırmaq, atdırmaq, qaldırmaq.

YABALIQ →

is. Yabanın götürə bildiyi miqdar (adətən rəqəmlərlə). İki yabalıq ot.