is. məh.
1. Ata.
2. Böyük bacı (hörmət üçün böyük qadına da deyilir). ÁBA is. [ər. “əb” söz. cəmi] Atalar, atababa. _ Abavü əcdad – ata-babalar, əcdad, nəsil, babalar. Mərhum Mirzə Cəmal öz tarixində Pənah Əli xanın abavü əcdadı şənində belə yazır.. F.Köçərli.
← ABA₁

is. [ər.] köhn. Müsəlman ruhanilərinin və mömin adamların üstdən geydikləri qolsuz və ya gödəkqollu, yaxası açıq uzun kişi paltarı (əslində ərəb milli paltarıdır).

ABAD →

sif. [fars.] 1. Müntəzəm və çoxlu tikintisi, yaşayış üçün hər cür şəraiti olan; şen.

Həmin söz digər lüğətlərdə: