CAĞ

is.
1. Çəpər. Evin qabağına cağ çəkmək. – Zeynal bəy dərin bir sükutda bağın sökük cağlarının dibi ilə başını aşağı salıb, yavaş-yavaş getməyə başladı. Çəmənzəminli.
2. Arabanın yan taxtaları, araba yanı. Məmmədcəfər arabanın cağından tutub yerə atıldı.. S.Rəhman. Sonra birdən-birə [Adilə] elə amansız bir yorğunluq hiss edib taqətdən düşdü ki, başını geri atıb arabanın cağına söykəndi. Ə.Məmmədxanlı.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

CAĞ I (Daşkəsən, Xanlar) barmaqların ayaq pəncəsi ilə birləşdiyi oynaq. – Əyağın qatdanan yerinə cağ deyərix’ (Xanlar) II (Ağdərə, Laçın, Ordubad, Şahbuz, Zəngilan) mil <corab toxumaq üçün>. – Coravı cağnan hörürüx’ (Ağdərə); – Corab toxumağa beş cağ lazımdı (Ordubad) III (Kürdəmir) nərdivan. – Cağı qələməyə daya, bir qo:sara üzüm dər yiək ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

CAĞ 1 I сущ. 1. частокол, тын (сплошной забор из вертикально поставленных жердей); деревянная или железная ограда. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan