ÇAĞA

is. dan. Körpə uşaq. Aygün alıb çağasını bağrına basır; Analara təsəllidir dar gündə övlad. S.Vurğun. Bu anda çağa qışqırdı, onun həyat qədər güclü və sağlam səsi atasının sözlərini təsdiq edirdi. M.Hüseyn.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

ÇAĞA дитя, грудной ребенок ətraflı

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ÇAĞA (Ağdaş, Basarkeçər, İsmayıllı, Şəki) uşaq. – Ay çağa, dur bir az odun doğra (Ağdaş); – Sona hələ çağadı, ərə gedən vaxdı döyül (Basarkeçər) ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

ÇAĞA I сущ. разг. новорождённый, новорождённая; младенец, маленький ребёнок. ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan