is. Çağırış, çağırış səsi.
← ÇAĞIRMAQ

f. 1. Birinin adını, yaxud təxəllüsünü, ləqəbini ucadan deyərək yanına gəlməsini, yaxınlaşmasını, ya da cavab verməsini istəmək.

ÇAĞIRTMA →

“Çağırtmaq”dan f.is.