DABANLI

sif.
1. Dabanı olan. Dabanlı tufli.
2. məc. dan. Qılçaları qüvvətli. Dabanlı adam.

Həmin söz digər lüğətlərdə:

Azərbaycanca-rusca lüğət (qısa)

DABANLI имеющий каблук, с каблуком ətraflı

Azərbaycanca-rusca lüğət

DABANLI прил. 1. имеющий каблук, с каблуком, на каблуках. Dabanlı ayaqqabı туфли на каблуках 2. разг. перен. стойкий, бесстрашный ətraflı

Author: Obastan; Publisher: Obastan