BAY₁

sif. qəd. Dövlətli, zəngin, varlı, bəy; böyük.
Bay ilə yoxsul bənəm, yolçu ilə yol bənəm. Nəsimi.
Ey xublar içində tələti-hüsn ilə bay olan! Xətayi.
Budu xahişləri kim, baxmayıb ağü bozuna; Eyləyim həcv bayü gədavü xanı. Q.Zakir.
Sənsən mahal yaraşığı; Göz görməz sənsiz işığı; Müxtəsər ki, heç aşığı; Eyləməzsən bay, qara qız. Aşıq Ələsgər.

BAVƏR
BAY₂

Значение слова в других словарях