DUMAN

сущ. 1. циф, ччилин циф; duman basmaq цифеди кьун, циф гьатун, циф акьалтун, циф сун; 2. гум; 3. гьуьм; гум, руг, бугъ гьатуникай арадал атанвай рагъулвал, гьалчӀайвал (гьавадин); 4. пер. перде; са затӀ ачух акуниз ва я гъавурда акьуниз манийвалдай затӀунин гьакъинда; 5. пер. гъам, гъамлувилин лишан (ччина, вилера); 6. пер. ачух тушир, акахьай, кьил акъат тийир везият, мичӀивал манада; duman kimi (xatırlamaq, görmək və s.) циф авай хьиз, ахварай хьиз (рикӀел хтун, акун ва мс.); ** başından (beynindən) duman qalxmaq кьиляй (мефтӀедай) гум акъатун, гзаф гьамлу хьун, иви чӀулав хьун.
DUMAÇI
DUMAN-ÇİSKİN

Digər lüğətlərdə