EFİR

EFİR I is. [ yun. ] Fəza, hava. Kürsülərdə, efirdə, zəhərləyib havanı; İndi meydan sulayır neçə söz pəhləvanı... (B.Vahabzadə).

EFİR II is. [ yun. ] kim. Xarakterik iyi olan rəngsiz uçucu maddə. Efir yağlı bitkilər.

DÜZ
EHTİYAT

Значение слова в других словарях