EHSAN

\[ər.\] сущ. игьсан (1. дин. гъуьйуьф, хайрат, садакьа (кьенвай касдин руьгьдиз бахшна, гьадан тӀварцӀихъ гудай тӀуьн); ehsan vermək игьсан гун; 2. суваб патал тӀуьн, фу, пул ва мс. затӀ гун; игьсан яз ганвай, багъишнавай затӀ; садакьа, пай; 3. клас. мергьямет, хъсанвал).
EHRAM²
EHSANÇI

Значение слова в других словарях