EHTİYAC

is. [ ər. ]
1. Hər hansı bir şeyə olan və onsuz keçinmək mümkün olmayan tələbat, gərəklik, lüzum.
Xassə, ol rus elminə talib; Onlara ehtiyacımız çoxdur; Bilməsək dil, ilacımız yoxdur. S.Ə.Şirvani.
Poçt yolu ilə gəlib-gedənlərin hər ehtiyaclarını Rəhim bəy kəmali-məmnuniyyətlə rəf edirdi. Ə.Haqverdiyev.

2. Yoxsulluq, kasıblıq. Ehtiyac içərisində yaşamaq. Ehtiyac içində böyümək.
– Bu əğniyaların üzün görüncə ehtiyacda; Get, ey fəqiri-binəva, kəfən bürün, məzarı gör! M.Ə.Sabir.
Ehtiyac üzündən özgə qapısında qulluqçuluq edən qız görmədiyi, sevmədiyi dəli bir dövlətliyə satılır. S.S.Axundov.
Şirəli də başqaları kimi yoxsulluq, ehtiyac içində böyümüşdü. M.Hüseyn.

Синонимы

  • EHTİYAC 1. EHTİYAC (bir şeyə olan tələb) [Şakir:] Bildilər ki, bir şeyə ehtiyacı var, xahişsiz-filansız düzəldilər (M
  • EHTİYAC yoxsulluq — kasıblıq
  • EHTİYAC tələb — lüzum — gərəklik

Этимология

  • EHTİYAC Hacət sözü ilə qohumdur, ərəbcədir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)
EHTİVA
EHTİYACSIZ

Значение слова в других словарях