GİC

sif.
1. Axmaq, səfeh, ağıldan kəm, sarsaq.
Qurbani der: bəsdir məni puç etdin; Aldın əqlim əldən, dəli, gic etdin. Qurbani.
İslam gülə-gülə yavaş səslə [Telliyə] deyirdi: – Ay qız, gic olma! S.Hüseyn.

□ Gic etmək (eləmək) məc. – beynini yormaq, təngə gətirmək, bezikdirmək, çaşdırmaq, baş-beynini aparmaq.
2. məc. Yersiz, mənasız, qeyri-adi.
Mehribanı gic bir gülmək tutdu. S.Hüseyn.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • GİC gic bax səfeh, ağılsız
  • GİC sərsəri — axmaq — dəli — səfeh
Gİ́BBON
GİC-GİC

Digər lüğətlərdə