GUR

GUR I sif. Toplu. Nəsrullanın iri gözləri yuxusuzluqdan qızarmış, gur saçları səliqəsiz halda alnına tökülmüşdü (Q.İlkin).

GUR II sif. Güclü, iti, dalğalı. Krandan axan gur suyun şırıltısı, yuyulan saxsı qabların cingiltisi söhbəti davam etdirməyə mane oldu (Q.İlkin).

GUR III sif. Bərk, uca. Otağa gur və zəhmli bir səs yayıldı (İ.Şıxlı).

GÖYLÜK
GÜL

Значение слова в других словарях