GURULTU

is.
1. Bir şeyin hərəkətindən və ya düşməsindən hasil olan çox bərk qarışıq səs.
[Məlikməmməd] sübhə yavuq gördü bir gurultu, bir nərilti gəlir ki, yer zəlzələ eləyir. Çəmənzəminli.
Sel gurultu ilə alaçığın içindən axıb gedirdi. A.Şaiq.

2. Qarışıqlıq, çaxnaşma, hay-küy.
Küçədə böyük bir gurultu vardı. S.Hüseyn.
Mühakimə, şəhəri titrədən xariqüladə gurultular ilə başladı. M.S.Ordubadi.

◊ Gurultuya vermək – günahı olmayan bir adamın məhvinə səbəb olmaq, bada vermək.
Gurultuya getmək – günahı olmadan məhv olmaq, bada getmək.

Синонимы

  • GURULTU çaxnaşma — qalmaqal — hay-küy
  • GURULTU uğultu — guvultu — patırtı
GURULDAYICI
GURULTU-NƏRİLTİ

Значение слова в других словарях