İCTİHAD

\[ər.\] сущ. клас. 1. гзаф алахъун, сяйи авун, жегьт авун; // ictihad etmək куьгьн. гуж акакьзамад кьван алахъун, гьавалат хьун, сяйи авун; 2. дин. чӀехи ругьаниди вакъиайрикай мана хкудун, гьукум акъудун ва гьа мана вич.
İCRƏT
İCTİMAİ

Значение слова в других словарях