İDDİA

\[ər.\] сущ. иддя (1. тӀалаб (суддалди тӀалабзавай затӀ, кар), дяве (судда); // iddia etmək (eləmək) тӀалаб авун (тӀалаб хъувун), кӀан хьун (хкӀан хьун), тӀалабун; 2. гьахъ алаз-алачиз са фикирдин кьилел акъвазун, са затӀ масабурувни кьабулиз гуз алахъун; 3. вичин гьакъинда чӀехи фикирда хьун; // iddiaya (...iddiasına) düşmək фикирда гьатун, ...фикир аваз хьун, ...хиялдай фин; 4. дамах, лавгъавал, такабурвал, вичи-вич вине кьун; iddia eləmək (satmaq) лавгъавал авун, дамах къачун); ** iddiası yerə-göyə sığmamaq гзаф лавгъа, кьама ялар авай, вичин гьакъинда гзаф еке фикирда авай касдин гьакъинда.
İDDƏ(T)
İDDİAÇI

Digər lüğətlərdə