İFA

\[ər.\] сущ. 1. са кар ижра авун, кьилиз акъудун; тамамарун, бегьемарун; // ifa etmək а) кьилиз акъудун; б) кьиле тухун, къугъун (мес. роль); ягъун, лугьун, кӀелун, тамамарун (мес. мани, макьам); къалурун (мес. харусенятдин эсер).
İENA
İFAÇI

Digər lüğətlərdə