İGİD

1. прил. кьегьал, викӀегь, игит (мес. гада, руш); 2. сущ. кьегьал, игит; qorxaq gündə yüz yol ölər, igid ömründə bir yol. Ata. sözü кьегьал садра, алчах вишбара рекьида.
İFTİRAÇILIQ
İGİDCƏ(SİNƏ)

Digər lüğətlərdə