İLQAR

ər. iqrar

Söz vermə, əhd. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Əyləşmişdim orda, söhbətin keçdi,

Qalxdı könül quşu, dolu mey içdi;

Telli xanım, sədan gəldi, yetişdi,

Sən gözəlin ilqarına gəlmişəm.

                     (“Koroğlunun Ərzurum səfəri”)

İLİG
İLQIÇI

Значение слова в других словарях