İ́MA

is. [ ər. ] klas. İşarə, kinayə, eyham, him, örtülü məna.
O dalğın gözlərə baxdıqca ruhim eylər istila! O gözlər hər baxışda fikrə yüz min rəmz edər ima! H.Cavid.
[Studentin] yoldaşları adət üzrə ondan “Ev sahibi xanım gözəldirmi?” – deyə ima ilə soruşduqda, ciddi cavab verdi. Çəmənzəminli.
Eşqimin bir başqa iması yoxdur; Onun haqqa tapan imanı aydın. Ə.Cavad.

İLYARASI
İMAJİNİ́ST

Digər lüğətlərdə