İMAN

\[ər.\] сущ. иман (1. чӀалахъ хьун, агъун, инам; // ислам динда: диндал, Аллагьдал, пайгъамбаррал чӀалахъ хьун; iman etmək (bəsləmək, gətirmək) иман авун (гъун), чӀалахъ хьун, агъун; iman əhli иман гвай кас, диндал чӀалахъ тир кас; imana gəlmək имандал атун а) ислам дин кьабулун, мусурман хьун (мусурман туширди); б) пер. рази хьун, кьабул авун (гзаф хагьиш, минет авурдалай кьулухъ); imana gətirmək имандал гъун а) садав мусурманвал кьабулиз тун (мецив кьуна ва я мс. рекьелди); б) пер. рази авун, кьабулиз тун (хагьишна ва мс.); imanını satmaq иман маса гун, тапан шагьидвал авуна вичин меслек садаз къурбанд авун; imanını tərəziyə qoymaq иман терездал тун (эцигун), терездал алцурарун; iman-güman гиман, шак, зенд; sahibi iman кил. iman əhli; 2. imanla нареч. имандалди, чӀалахъ яз, агъуна).
İMAMZADƏ
İMANLI

Значение слова в других словарях