İMARƏT

is. [ ər. ] Böyük və qəşəng bina, ev; mülk, tikili.
[Mirzə Kərim:] Gərək sizin hər birinizin daxmalar əvəzinə gözəl imarətiniz olsun. Ə.Haqverdiyev.
Ağalıq evi təzə qayda ilə tikilmiş ikimərtəbə gen-bol bir imarət idi. S.S.Axundov.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • İMARƏT İMARƏT (böyük, gözəl ev, tikili) Ağalıq evi tezə qayda ilə tikilmiş ikimərtəbə gen-bol bir imarət idi (S
  • İMARƏT bina — ev — mülk — tikili
İMANSIZLIQ
İMDAD

Digər lüğətlərdə