İMDAD

\[ər.\] сущ. имдад, дад, куьмек; imdad etmək (eləmək, qılmaq) имдад авун, куьмек авун, куьмекдиз агакьун; imdaddan düşmək аман атӀун, къуватдай аватун, такьатдай аватун, кьуьзуь хьун; imdadına qoşmaq (yetmək, çatmaq, gəlmək) имдаддиз чукун (агакьун, атун), кӀеве гьатнавай са касдин куьмекдиз агакьун, куьмекдиз атун.
İMARƏT
İMDADSIZ

Digər lüğətlərdə