İNCİ

İNCİ I is. Mirvari, dürr. Dedin ki, bihudə axtarmasınlar; İncini dəryada, dənizdə, şair (B.Azəroğlu).

İNCİ II f. Toxunmaq, xətrinə dəymək. Dedim mən razıyam: nə inci, nə küs (B.Azəroğlu).

İKİÜZLÜ
İŞLƏMƏ

Digər lüğətlərdə