İQRAR

\[ər.\] сущ. икьрар (1. мецивди лугьун, тестикь авун; хиве кьун; iqrar etmək икьрар авун, гаф гун; 2. гафунал кӀевивал, седакъет, вафа; 3. тестикьун, хиве кьун, кьабулун; iqrar etmək хиве кьун, кьабул авун, вичин мецивди тестикьун; 4. къарар, гьукум).
İQNA
İQRARSIZ

Digər lüğətlərdə