İRAD₂

is. [ ər. ] Nöqsan, kəsir, eyib, qüsur.
□ İrad eləmək (tutmaq, saymaq) – nöqsan tutmaq, kəsrini, eybini demək.
Hicran edibdi könlümü bərbad, ağlaram; Çoxlar tutar bu halıma irad, ağlaram. X.Natəvan.
…Böyüklərə irad tutmaq özü bir xatadır. C.Məmmədquluzadə.
Dilara … gülə-gülə anasına irad tutmuşdu… M.İbrahimov.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • İRAD irad bax nöqsan 1
  • İRAD söyləmə — demə — danışma
  • İRAD nöqsan — kəsir — eyib — qüsur
İRAD₁
İRADCIL

Digər lüğətlərdə