İSHAL

is. [ ər. ] tib. Mədə pozğunluğu, qarnı işləmə, ayaqyoluna düşmə.
İnsanlar bəzi bitkilərin ishal törətdiyini, bəzilərinin isə qusduruculuğunu görür və sonradan bundan istifadə edirdilər. M.Əfəndiyev.

İSFƏNDAN
İSHALOTU

Digər lüğətlərdə