İT

сущ. 1. кицӀ; кичӀ (нугъ.); ov iti гъуьрчен кицӀ (тула, тази); çoban iti чубанд кицӀ (хпен кицӀ); // кицӀин (мес. ван); кицӀерин (мес. суьруь); 2. пер. кицӀи хьиз кьадай, сив квай, мез туькьуьл, чӀуру къилихдин, дяве кьадай, экъуьгъдай, сивик пад квачир кас; ** it də getdi, ip də рах. я лидикай хьанач, я пинедикай (л.х.м.), са куьникайни хьанач, вири гъиляй акъатна, вири умудар пуч хьана; it dəftərində adı yoxdur адан тӀвар кицӀин дафтардани авайди туш (гзаф гьуьрметсуз, садани кваз такьар, садазни гьисаба авачир касдикай рахадамаз); it günü çəkmək рах. кицӀин къа (куькве) хьун, гзаф пис, азабдивди яшамиш хьун; it kökündə кил. it günündə; it günündə, it diriliyində рах. кицӀин къа, кицӀин куькве (аваз) а) гзаф пис (чиркин) гьалда; б) кицӀ хьиз галатна, юргъун гьалда; it ilində фаданлай, лап куьгьнедай, алатна фейи, рикӀел аламачир са вахтунда; it yiyəsini tanımır рах. кицӀиз вичин иеси чир жезмач (инсан гзаф авай, басрух авай, къалабулух авай чкадикай рахадамаз); itə dönmək рах. кицӀиз элкъуьн, кицӀи хьиз къун, гзаф хъел атун, вири агъуламишун; itin dilini bilir зар. кицӀин чӀални чида (биж, гзаф крар, амалар чидай касдикай рахадамаз); itin dişi, motalın dərisi рах. сарар кицӀин, хам целцин (заз талукьвал авач, заз вуч ава, чпиз чида); itin sözünü demək рах. кицӀиз кьван лугьун, сивел атай пис (залан) гафар лугьун, абурдай вегьин; itlə çıxarmaq (qovmaq) кицӀ гьалаватна акъудун (чукурун), экъуьгъна, абурар гана чукурун; itlə pişik kimi (dolanmaq) кицӀни кац хьиз (хьун), сад-садав рекье тефир, гьамиша къалда авай ксарикай рахадамаз; başına it oyunu açmaq (gətirmək) кил. baş; ...kimin iti tutub ...ламраз ни чавш лагьана, ... хатурдик ни хкӀуна; ...nə iti (itim) azıb? рах. ...адан (зи) вуч кар (ажал) ава, ...адан (зи) квез лазим (герек) я.
İŞVƏLİ
İT-BAT:

Digər lüğətlərdə