İXTİRA

\[ər.\] сущ. ихтира (1. акъудун, жугъурун, туькӀуьрун, расун (цӀийи, авачир, малум тушир са затӀ); бине эцигун; гьахьтин цӀийиз акъуднавай затӀ вич; ixtira etmək (eləmək) ихтира авун, акъудун, туькӀуьрун, жугъурун, расун (цӀийи, малум тушир са затӀ; мес. телефон); 2. пер. рах. вичелай туькӀуьрай гаф, ттаб; ixtira etmək вичелай туькӀуьрун, ттабун).
İXTİOLOQ
İXTİRAÇI

Digər lüğətlərdə