İY₂

is. Pambıqdan, yundan və s.-dən iplik əyirmək üçün ortası şiş, iki ucu sivri ağac alət.
Qərənfil bacı gözünü əlindəki iydən çəkib hirsli-hirsli … baxdı… İ.Əfəndiyev.
[Tapdıq] bir gün tezdən anasından xəbərsiz durub tağalağı iyin üstündən çıxartdı, cibinə qoydu. Ə.Vəliyev.
İndi cəhrə uğuldayır, uğuldadıqca yun əlçim eşilib sapa dönərək iyə toplanırdı. Ə.Əbülhəsən.

Sinonimlər (yaxın mənalı sözlər)

  • İY I İY, MİL II iy bax qoxu
  • İY qoxu — üfunət

Omonimlər

  • İY İY I is. Qoxu. İyi çəkən burun, darı dənləyən qulaqlar (R.Rza). İY II is. Mil, ox. Arvad dükcəni iydən çıxardıb, üstünə sacayaq qoydu ki, gecə iyə ili

Etimologiya

  • İY Mənbələrdə igi sözü iy (веретено) kimi verilib, igil sözü isə “быть согнутым” formasında açıqlanıb. Deməli, iy “əyib üstünə dolayan” deməkdir
İTYERİŞİ
İY₁

Digər lüğətlərdə